بودن...
همه چیز در جهان برای بودن آدمی است
و درد این است که بودن, خود برای چیست؟
چه خنده آورند آنها که بودن خویش را در جهان,
ابزار چیزی کرده اند
که خود ابزار بودن آنهاست!
و چه بسیارند آدمیانی که,
در این گردونه ابلهانه دور می زنند...
روز پدرمبارک...
اما همیشه به نام پدر بودن باید ایستادگی کند و باوجود همه مشکلات به تو لبخند زند تا دلگرم شوی
که اگر میدانستی چه کسی کشتی زندگی را از میان موجهای سهمگین روزگار به ساحل رویاهایت رسانده است "پدرت" را میپرستیدی...
روز پدر بر همه باباهای خوب دنیا مباااااااااارک...

قسمتی از وصیت نامه زیبای دکتر شریعتی
انسان یعنی چه؟
انسان موجودی است که آگاهی دارد ( به خود و جهان) و
می آفریند (خود را و جهان را) و تعصب می ورزد و میپرستد و انتظار
میکشد
و همیشه جویای مطلق است؛ جویای مطلق... این خیلی معنی دارد...
رفاه،خوشبختی،موفقیتهای روزمره زندگی و خیلی چیزهای دیگر به آن
صدمه میزند. اگر این صفات را جزء ذات آدمی بدانیم، چه وحشتناک
است که
میبینیم در این زندگی مصرفی و این تمدن رقابت و حرص و برخورداری،
همه دارد پایمال میشود،انسان در زیر بار سنگین موفقیتهایش دارد
مسخ میشود، علم امروز انسان را دارد به یک حیوان قدرتمند بدل
میکند
ولی تو هر چه میخواهی باشی باش اما ...
آدم باش...
پندهای زندگی
یاد گرفته ام که همیشه از خداوند به خاطر دادن
همه مایحتاج مان تشکر کنم...
که اتفاقات و حوادث کوچک روزمره زندگی را بسیار جذاب و تماشایی می کند...
که در زیر ظاهر هر کسی شخصی وجود دارد که شیفته قدردانی است...
که غفلت از حقایق آنها را تغییرنخواهد داد....
که با در میان گداشتن راز خود با هر کس، تنها به او اجازه داده ای تا به تو آسیب برساند...
یاد گرفته ام که فرصت ها هرگز از بین نمی روند، بلکه آنچه را که من ازدست می دهم،دیگری به دست خواهد آورد..
که هر قدر زمان کمتری داشته باشم
اگرهای بیشتری را انجام خواهم داد...
که فردی که به دیدار مامی آید، استحقاق لبخندی از جانب ما را دارد...
که اگر هیچ کاری نتوانستم برای کسی انجام دهم، حداقل او را دعا کنم...



سلام به وب ما خوش اومدی !