به نام مهربان ترین

 

زندگی

 

مثل یه جاده بلند و طولانی است

بخشهایی از جاده زندگی،ر است از فراز و نشیب.

 

یادم باشد که در س هر فرازیُفرودی هست و در ادامه هر فرودی یک فراز.خود را آماده نگاه دارم.

بخشهایی از جاده های زندگی،جذابند و دلفریب،یادم باشد....

 

جاده ها برای رفتن ساخته شده اند نه ماندن.جاده ها برای گذارند نه قرار.

بخشهایی ازجاده های زندگی خشن است و ترسناک،

 

یادم باشد ترس به خود راه ندهم و با شهامت یش بروم چراکه خدای من نگران و نگاهبان من است.

بخشهایی از جاده زندگی،از جایی که ایستاده ای انتهایش نامعلوم است.

 

یادم باشد تردید نکنم و به پیش روم.

بخشهایی از جاده زندگی،سرد است و برفی.

 

یادم باشد گرمای دوستان خوب همراه مناسبی است برای سفر زندگی.

بخشهایی از جاده زندگی ،پر پیچ و خم اند،

 

یادم باشد پیچ و خم لازمه ی راه است بدون آن زندگی یکنواخت است و کسل کننده.

بخشهایی از زندگی،حاشیه های جالبی دارند یادم باشد،

 

برای لحظاتی ایستادن،لذت بردن و نفس تازه کردن خوب است اما باید نگاهم را دوباره به جاده بدوزم.

گاهی جاده ها،طولانی به نظر می رسند،ره توشه یادم نرود.

 

   صبر،

 

           اندکی امید،

 

                            و به مقدار کافی ایمان!

 

در زندگی جاده هایی وجود دارد که به جای مشخصی ختم نمی شوند،یادم باشد گرفتار وسوسه نشوم و مقصد

اصلیم را فراموش نکنم و اگر اشتباه رفتم راه برگشت همواره باز است!

برخی جاده ها تاریکند. یادم باشد گاهی به آسمان نگاه کنم.جایی که ستاره ها هدایتم می کنند و فراموش نکنم مهربانترین،هدایت گرانی را از پیش خود فرستاده است تا انسانها بی کس و بی نشان نمانند.

 

 یادم باشد،هرگامی که ما به سوی برمی داریم او پیشاپیش ده گام برداشته است!او مشتاق دیدار ماست.