سلام٬ کیمیاست

کیمیایی که ....سرشار از تمام ناگفته هاست......

 سلام چشمه ایست جوشان که نوید بخش سئودایی(عشق) بی نهایت است

سلام سیرانی است که دل را به سمت حبیبی میکشاند که انیس جان است وعزیز یار

وسلامی به زیبایی شکوفه های بهاری

                                       وسرشار از دوستی

سلامی به گرمای خورشید تابان در صحرایی بی کران

سلامی چون گندم زارهای زرین وطلایی که گویی

                    طلوع شمس را در دیدگان تجلی میکند

وسلامی به زیبایی اوای بختیاری که پیامیست از دیار یاران با صفا

سلامی چون غزلی دلنواز که هدیه ایست از آیینی پاک

سلام٬ آیتی است که شرحش در ژرفای کلامم گم شده است

      نمیدانم ولی گویا......

  سلام واژه ی غریبی شده است......

نوشته ای از دوست عزیزم فاطمه ترک .....